ΑΡΧΗ » ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ » Τά Κλάρια χρώματα καί οί αρετές τού Φωτός-Λόγου

 

Τά Κλάρια χρώματα καί οί αρετές τού Φωτός-Λόγου

 

ΕΦΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ
αρχιτέκτων

Ο Έλλην Λόγος είναι ενοποιός δύναμις. Ο Έλλην Λόγος αλλάζει τήν νοοτροπία μας.
Αυτές είναι δύο παραδοχές αναφοράς στήν κυβερνητικήν αρχήν τού Λόγου καί στήν ικανότητα τού ανθρώπου νά τρέπη-προσανατολίζη τόν Νούν του στήν επί-γνωσιν.

Ο μόνος τρόπος νά συμβούν αυτά είναι ο διάλογος σέ μία άρτια γλώσσα, σαφών εννοιών, οί οποίες τακτοποιούν τίς σκέψεις. Η Ελληνική Γλώσσα είναι ικανή γι’ αυτόν τόν διάλογον. Είναι αρμόδια νά ταυτοποιήση μία λέξιν με μία επιστημονική γνώσιν. Μάλιστα, προσεγγίζοντάς τό ”παγκόσμιον” λεξιλόγιον είναι αυτή, η οποία αναγνωρίζει αληθινές έννοιες, σέ λέξεις άλλων γλωσσών-διαλέκτων, τίς οποίες έθεσαν λεπτολόγοι ονοματοθέτες. Ένα μυθικόν όνομα κρυμμένο σέ έναν Ορφικόν ύμνον, διευρύνει τήν ”διεθνή” φαντασία μας. Οί instantané, στιγμιαίες φωτογραφίες-λέξεις πού παγώνουν μιά σκηνή τής ζωής, μέ τό τεχνο-Λογικόν εργαλείον τού κώδικος τής Ελληνικής γλώσσας θά επαναφέρουν, επί σκηνής, όλην τήν πλοκήν.

Ο Απόλλων, λοιπόν, είναι Θεός τού Φωτός. Καλείται Δήλιος, Φοίβος, Επικούριος, Κάρνειος, Λήτιος, Νόμιος ….. αλλά καί ΚΛάΡιος. Αυτή είναι η λέξις μας.

Η πρώτη ανάγνωσις, σέ αυτόν πού γνωρίζει τίς κωδικές έννοιες τών γραμμάτων πού ο Σημαιοφόρος Θεολόγος ”έφερε στό φώς”, φανερώνει τήν έννοιαν Κλάω, τό Υπέρτατον Φώς (Ρ). Κλάω = αποκόπτω, είναι η διαδικασία τής κατωφερούς πορείας (Κ) τού ηλιακού λαμπερού φωτός (Λ). Τεμαχίζεται, δηλαδή, η Ροή τού υπερτάτου φωτός εμφανίζοντας κλάσματα φωτός, συχνότητες φωτός, διαφορετικές ηλεκτρικές καί ηλιακές ποιότητες. Εάν δηλαδή τό Κλ-άΡιον φώς είναι ΆΡΙΟ-λευκό, πρίν διαμοιρασθεί, τότε τά κλάσματά του είναι οί μοίρες τών πολλών χρώσεων καί αποχρώσεων πού αυτό λαμβάνει.

Η Ιταλική Γλώσσα ομιλεί στήν ίδια συχνότητα τού Απολλωνίου, ΚΛαΡίου Φωτός.
Τό χρώμα ονομάζει CoLoRe
καί η Γαλλική CouLeuRe
καί η Αγγλική CoLoR.
Ακόμη μία λέξις ιδίων έν σειρά αφώνων (αυτός είναι ένας βασικός κανόνος τής κωδικής μεθόδου διά της οποίας ερευνώνται συγγενή νοήματα), δηλαδή Κ Λ Ρ ή C L R , είναι η λέξις CaLoRe, δηλαδή θερμότης. Τά ΚΛάΡια, CoLoRi, χρώματα έχουν σχέσιν μέ τήν θερμότητα γι΄αυτό η επιστήμη τά ομαδοποιεί σέ θερμά καί ψυχρά χρώματα. Επίσης η CLaRa καί η ΚΛαίΡη είναι πολύχρωμες, φωτεινές καί ιλαρές.

Τό φυσικόν φαινόμενον τών χρωματικών υποδιαιρέσεων τού φωτός είναι εικόνισις τών μεριδίων Λόγου. Ο Απόλλων θεωρείται καί Θεός τού Λόγου. Τό δέ γράμμα Ρ έχει τήν πνευματικήν έννοιαν τής υπερτάτης Ροής τού Φωτός-Λόγου. ΔιαΚΛαΡίζονται μέ αυτήν τήν έννοιαν οί αρετές τού Λόγου. ΚΛηΡοδοτούνται χαρίσματα σέ κάθε άνθρωπο από έναν υπέρτατον νοητόν ήλιον. Ο άνθρωπος απλώνει τά νοητά ΚΛαΡιά του, ανιχνεύοντας τό πνευματικόν φώς καί τά προσανατολίζει πρός τά ποικίλα χρώματα τού Λόγου. Ο Χριστός-Λόγος είναι επίσης Φώς. Όταν τόν επικαλούμεθα ζητάμε νά μάς δωθούν τά χαρίσματα καί η ποικιλία τών χρωμάτων τού Λόγου.

Επιστρέφοντας στήν αρχικήν παραδοχήν, μετά από τήν έγχρωμη αυτή διαδρομή, είναι εύλογη η παρατήρησις ότι, σέ μία πανάρχαια εποχή θά ήταν ενοποιημένο τό λεξιλόγιον τών γλωσσών ή η γλώσσα θά ήτο κοινή μεταξύ τών ανθρώπων. Ίσως τότε νά ήταν καί η νοοτροποία τών ανθρώπων πιό κοντά στήν αλήθεια. Αυτό δημιουργεί ελπίδες σέ εμάς γιά τό μέλλον. Ο άνθρωπος ανακαλύπτοντας τό παρελθόν καί μέ τίς σημερινές τεχνο-λογικές επιδόσεις θά επαναφέρη στόν πολιτισμόν τής ανθρωπότητος τίς συμβατές αξίες, μέ τήν πληροφορίαν τής κυβερνητικής δυνάμεως τού Έλληνος Λόγου.

Βιβλιογραφία: ”Αποκωδικοποίησις Ύμνων Καλλιμάχου είς Απόλλωνα” τού Σημαιοφόρου Θεολόγου, εκδόσεις ΡΑΜΑΦΑ, Αθήνα 2000 (σελ.168,169,281,282).
Αναφέρεται σέ αυτό ότι: πολλοί σέ ονομάζουν Κλάριον (είναι τόσα πολλά τά ονόματά σου, παρ’ ότι είσαι ένας) ΚΛΑΩ σημαίνει διαμοιράζω, διασπώ είς μερίδας καί κωδικώς κάτω ο ήλιος ή κλάσμα ηλιακού φωτισμού, ή μερίδα νοητού ή φυσικού φωτός καί ο παρέχων πάμφωτον ροήν φωτισμού καί γνώσεως. Ο Κλάριος Απόλλων σημαίνεται δωτήρ χαρίτων, διά τήν ορατήν φύσιν καί διά τούς επί γής Ανθρώπους. Κλάρια είναι τά τάλαντα τών ανθρώπων, τά πλήθη τών χαρισμάτων καί τών ικανοτήτων.
Πάντες είμεθα όμοιοι διότι ζώμεν ομού είς τόν χώρον τής ορατής φύσεως, είμεθα ίσοι διότι δεχόμεθα ακτινοβολίαν είς τό εσωτερικής θεάσεως σώμα ημών καί είμεθα καί διάφοροι-ανόμιοι-άνισοι, έξ αιτίας τών διαφορετικών εξωτερικών χαρακτηριστικών ή τού βαθμού καί ποσού τών κληρονομικών ιδιοτήτων. Αύται είναι μέν πρωτίστως κλάροαι καί έμφυτοι αρεταί, αλλά δευτερευόντως είναι κάλλισται-καλλιεργούμεναι καί επίκτητοι αρεταί.