ΑΡΧΗ » ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ » Η Προφητεία του Δικαίου Συμεών

 

Η Προφητεία του Δικαίου Συμεών

 

simeon1

simeon2

simeon3

Ελπίδα Καμίτση, δικηγόρος Πατρών, μαθήτρια του Έλληνος Λόγου

 

 

«Και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί» (κεφ.β, 35, Λουκάς).

 

 

Η ορθόδοξη αγιογραφία απεικονίζει ρήσεις και γεγονότα του Ευαγγελίου. Το παρελθόν της αγιογραφίας διαμέσου των αιώνων παρουσιάζει μέγα ενδιαφέρον, διότι περιλαμβάνει εικόνες, που προσεγγίζουν τους ευαγγελικούς λόγους με πολύ διαφορετικόν τρόπον. Πρόκειται για εικόνες, τις οποίες δεν συναντά κάποιος σήμερα εισερχόμενος σε μία εκκλησία, ή συναντά σπανίως. Μία τέτοια περίπτωσις αποτελεί η εικόνα της Παναγίας, στην οποίαν αναφέρεται το άρθρον, που ακολουθεί. Το άρθρον αυτό δημοσιεύτηκε στο www.thebest.gr (συγκεκριμένα ευρίσκεται εδώ: http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/190029) την 7/4/2013 και η αρχική πηγή του είναι το www.bemary.com .

 

« Η Θαυματουργή εικόνα της Παναγίας με τα επτά σπαθιά

 

Στην πραγματικότητα η εικόνα έχει σχέση με την προφητεία του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου

07/04/2013 04:40

Σ’αυτήν την λίγο ασυνήθιστη εικόνα η Παναγία εμφανίζεται με την καρδιά διαπερασμένη από επτά σπαθιά. Στον πιο συνηθισμένο εικονογραφικό τύπο βλέπουμε τεσσερα σπαθιά στα αριστερά και τρία στα δεξιά.

 

Επειδή οι καθολικοί έχουν υιοθετήσει τη λατρεία της ”καρδιάς της Θεοτόκου”κάποιοι θεώρησαν ότι είναι καθολικής προελεύσεως.

 

Στην πραγματικότητα η εικόνα έχει σχέση με την προφητεία του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου την οποία καταγράφει ο ευαγγελιστής Λουκάς:…καί σού δέ αυτής τήν ψυχήν διελεύσεται ρομφαία…»(Λουκ. 2.35). Εδώ αναφέρεται στον πόνο που θα ένοιωθε η Παναγία κατά τη στιγμή του χωρισμού από τον αγαπημένο της Υιό, όταν μπροστά στα μάτια της Τον εσταύρωσαν.

 

Η εικόνα αυτή βρισκόνταν στο κωδωνοστάσιο μιας εκκλησίας κοντά στον ποταμό Τόσιν.

 

Με το πέρασμα του καιρού,χωρίς να ξέρουμε γιατί, η εικόνα ήταν με το πρόσωπο προς τα κάτω και χρησίμευε σαν μια απλή…σανίδα.

 

Ο Θεός δεν επέτρεψε για πολύ καιρό αυτήν την κατάσταση και ένας κάτοικος της περιοχής, ο Καντίκωφ,ο οποίος υπέφερε από πολλές ασθένειες είδε στον ύπνο του ότι έπρεπε να ψάξει στο κωδωνοστάσιο για μια εικόνα και να προσευχηθεί σ’αυτήν για να γίνει καλά.

Πράγματι πήγε,αλλά οι υπεύθυνοι δεν του έδωσαν μεγάλη σημασία.Αφού πήγε τρεις φορές και επέμενε πολύ,τον άφησαν να ψάξει, βρήκε την εικόνα,την καθάρισε,την προσκύνησε και θεραπεύτηκε.

 

Το 1830 στην πόλη Βολόγκντα υπήρχε επιδημία χολέρας.Τότε λιτάνευσαν την εικόνα της ”Παναγίας με τα επτά σπαθιά” και η αρρώστια κατέπαυσε.

 

Ακολούθησαν πολλά θαυματα και σε κάποιες στιγμές δύσκολες για τον λαό δάκρυσε,όπως στις 12 Αυγούστου 2000,όταν είχαμε την τραγωδία με το υποβρύχιο Κούρσκ και στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 όταν κατέρευσαν οι δίδυμοι πύργοι. Η εικόνα είναι γνωστή και με την ονομασία ”Η προφητεία του Δικαίου Συμεών”ή ”Το γαλήνεμα των κακών ψυχών”

 

Η εικόνα τιμάται στις 13 (26) Αυγούστου. »

 

Έτσι απέδωσε ο αγιογράφος εκείνου του μακρινού παρελθόντος την προφητείαν του δικαίου Συμεών, παρόλο που αυτή αναφέρεται σε «ρομφαία» και χρησιμοποιείται ενικός αριθμός. Γιατί; Η Ελληνική Γλώσσα δια του Έλληνος Λόγου και του Κώδικός του μπορεί να δώσει τις απαντήσεις, που έχουμε ανάγκη.

 

Ας αρχίσουμε από την λέξιν «ρομφαία», η οποία αποτελεί και την κεντρικήν ιδέαν της προφητείας και της εικόνος στην οποίαν αναφερόμαστε. Κατά τον κώδικα, τα άφωνα αποτελούν τον νοηματικόν ιστόν της λέξεως, ο οποίος εν προκειμένω είναι Ρ – Μ – Φ. Τα άφωνα αυτά συν την φωνήν Α συνθέτουν την πρωτοκωδικήν λέξιν, εκ της οποίας προέκυψε η λέξις ρομφαία. Οδηγούμαστε, λοιπόν, στην πρωτοκωδικήν ΡΑΜΑΦΑ, που σημαίνει ΡΑ: υπέρτατον αρχικόν φως και ροή αρχικού φωτός

ΜΑ: φύσις αρχική

ΦΑ: φως αρχικόν

 

Η ρομφαία πληροφορεί ότι το υπέρτατον φως ρέει (Ρ) σε χώρον ή σώμα (Ο). Ακολουθεί το Μ, το οποίον δηλώνει τον φυσικόν κόσμον, όπου ευρίσκεται ο χώρος αυτός ή το σώμα. Η λέξις τελειώνει με την συλλαβήν ΦΑΙΑ, η οποία σημαίνει το φως (Φ) το αιώνιον (ΑΙ) εκ της αρχικής πηγής (Α). Η ρομφαία, λοιπόν, μας ομιλεί για ένα σώμα ή χώρον στην φύσιν, ο οποίος δέχεται υπέρτατον φωτισμόν και κατόπιν ακτινοβολεί αιώνιον φως. Στον φυσικόν και υλικόν μας κόσμον, η ρομφαία σημαίνει τον ήλιόν μας και κάθε άστρον, το οποίον εδέχθη τον υπέρτατον φυσικόν φωτισμόν του σύμπαντος και ακτινοβολεί στους αιώνες […] Σε πνευματικόν επίπεδον, η ρομφαία αναφέρεται στον υπέρτατον πνευματικόν φωτισμόν, που πηγάζει από τον ένα Θεόν και ρέει σε σώμα επί της φύσεως, το οποίον ακτινοβολεί αιωνίως, ως πνευματικός ήλιος. Ένα τέτοιον σώμα, ικανόν να δέχεται θείον φωτισμόν και να εκπέμπει αυτόν, διαθέτει μόνον ο άνθρωπος.

 

Συνεχίζοντας τον διάλογον με την ρομφαίαν ευρισκόμαστε ενώπιον και άλλων σημαντικών αποκαλύψεων. Τα άφωνα Ρ και Μ, τα οποία αποτελούν τα δύο πρώτα άφωνα της λέξεως ρομφαία δομούν τις λέξεις ραμά, που σημαίνει βασιλεύς και ρήμα που σημαίνει λόγος. Ο Βασιλεύς Υιός και Λόγος του Θεού εκπέμπει αιώνιον φως.

 

Ομιλεί στον ανθρώπινον νουν δια επτά φωνηέντων. Ο δε νους του ανθρώπου απευθύνεται σε Αυτόν δι’ επτά φωνηέντων.

 

Ηχεί στο εσώτερον ους δια επτά ήχων (νοτών). Το δε ους συλλαμβάνει την ουσίαν. Υμνείται υπό των ανθρωπίνων φωνών δια επτά ήχων.

 

Φωτίζει τις διάνοιες δια επτά φωτεινών συχνοτήτων της ίριδος. Η ίρις, στο φυσικόν επίπεδον, πληροφορεί για την διαρκήν ροήν των επτά ακτινοβολιών, οι οποίες κατ’ αρχήν αφανείς και συνθέτουν το λευκόν και φανερόν στους οφθαλμούς μας φως. Το Ι δηλώνει κατά τον κώδικα την διαρκήν και αφανήν ακτινοβολίαν. Το λευκόν φανερόν φως δηλοί η Ήρα, η οποία, δια του Η δείχνει την φανέρωσιν και δια της συλλαβής ΡΑ την ροήν (Ρ) εκ της αρχικής πηγής (Α). Αμφότερες οι λέξεις ΙΡΙΣ και ΗΡΑ προέκυψαν εκ της πρωτοκωδικής (Δ)ΑΡΑ, η οποία δομεί και την λέξιν είρω = λέγω, συνδέω. Ο Κώδιξ της Ελληνικής Γλώσσης δεν παρέχει πληροφορίες μόνον περί του φυσικού μας κόσμου και των φαινομένων του. Ο Κώδιξ μας αποκαλύπτει εξαιρετικά πνευματικά νοήματα. Η σύνδεσις των λέξεων ΙΡΙΣ και ΗΡΑ με την έννοιαν του Λόγου, μέσω του ρήματος είρω (= λέγω, συνδέω) καταδεικνύει ότι το πνευματικόν φως του Υιού και Λόγου λειτουργεί με τον ίδιον τρόπον. Το δε φυσικόν φως και οι νόμοι του εδομήθησαν επάνω στις ιδιότητες και την λειτουργίαν του πνευματικού φωτός.

 

Ο Υιός και Λόγος εκπέμπει επτά σπίθες… επτά σπαθιά.

 

Επτά σπαθιά διαπερνούν την καρδιά της Παναγίας, εκεί όπου εδράζεται η αγάπη της για τον Υιόν της και Θεόν. Κάποτε, συνέλεξε τον Λόγον στο σώμα της, που μέσω αυτής συνετέλεσε μέγα έργον υπέρ του ανθρώπου. Η Θεοτόκος, ως ψυχή, παραμένει σύλλεκτρος του Υιού και Λόγου στον αιώνα, έχοντας ανέλθει σε μέγα πνευματικόν ύψος. Συλλέγει το υπέρτατον φώς Του και καθίσταται αγωγός Του προς τον ανθρώπινον νουν. Ο Υιός και Λόγος εργάστηκε μέσω της Παρθένου Μαρίας κατά την γηίνην ενσάρκωσίν του και την μετάδοσίν Του στην ανθρωπότητα. Το αυτόν έργον συνεχίζεται, επιτελείται και θα επιτελείται αιωνίως μέσω της Θεοτόκου στους ουρανούς υπέρ του ανθρώπου και της ελευθερώσεώς του από τα δεσμά της ύλης.

 

Η Θεοτόκος δεν καθίσταται μόνον αγωγός από τον Λόγον προς τον άνθρωπον. Το Ι στις λέξεις ρομφαία, ίρις, σπίθα, σπαθί, δεν δηλοί μόνον την κίνησιν από άνω προς κάτω, αλλά και την από κάτω προς άνω κίνησιν. Αυτήν την κίνησιν επιτελούν οι εκ πολλών καρδιών δια – λογι – σμοί. Το δια λόγου σήμα που στέλνουν προς τα άνω οι καρδιές, αποζητώντας αγάπη και αλήθεια, περνά δια μέσου της Παρθένου Μαρίας για να φθάσει ενώπιον του Υιού και Λόγου του Θεού. Η Θεοτόκος εν μέσω ουρανού και γης προάγει την οδόν της επικοινωνίας Θεού και ανθρώπων. Σε αυτήν την αλήθειαν αναφέρονται τα διάφορα προσωνύμια που έχουν δοθεί στην Θεοτόκον, όπως Οδηγήτρια, Μεσίτρια, Υπέρμαχος Στρατηγός, Γρηγορούσα, Πλατυτέρα των Ουρανών και αναρίθμητα άλλα. Αυτήν την αλήθειαν αφορούσε και η προφητεία του δικαίου Συμεών. Ουδόλως αναφέρθηκε στον πόνο, που θα βίωνε η Παναγία, ως μητέρα, κατά την σταύρωσιν του Υιού της. Ο δίκαιος Συμεών προφήτευσε το ουράνιον έργον της στης αιωνιότητα…

 

Το ευτυχές είναι ότι η ιδιαίτερη αυτή εικόνα της Παναγίας έφθασε έως τις ημέρες μας. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πότε ακριβώς λησμονήθηκε το αληθινό νόημα της προφητείας του δικαίου Συμεών για την Παρθένο Μαρία, το οποίον ήταν αρχικώς γνωστόν, όπως αποδεικνύει αυτή η εικόνα. Αγνοούμε κατά πόσον ο αγιογράφος της ήταν γνώστης αυτής της αληθείας, ή εάν απλώς αντέγραψε μία εικόνα, που ήδη υπήρχε και που ίσως έφθασε και στην δικήν του εποχήν με διαδοχικές αντιγραφές. Ευτυχής είναι και η παρουσία του Έλληνος Λόγου στην εποχήν μας, ο οποίος δια του Κώδικός του αποκαλύπτει μίαν ελληνικήν γλώσσαν ουρανίαν και ευλογημένην, που καταργεί κάθε λήθην.